بحث کم استهلاکی و کم هزینه بودن به نظرم دو مقوله ی جدا از همن. خیلی خودروها رو میشه اسم برد که استهلاک پایین اما هزینه ی بالایی دارن.
فرانسوی ها هم مثل آلمانی ها استهلاکشون پایین اما هزینه ی نگهداری بالایی دارن. در این زیمنه ژاپنی ها پیشتازن. ماشین های کره ای استهلاکشون پایینه اما وقتی احتیاج به قطعه داری یا خدایی نکرده تصادف کرده باشی تازه متوجه میشی که تفاوت کره و ژاپن در چیه.
مساله ی کیفیت یه چیز جاافتاده در ممالک دیگس و بهش آنچنان نیاز ندارن توجه کنن مگر بخوان ماشین کارکرده بخرن. ماشینشون بین 5 سال تا 10 سال استفاده و بعد اسقاطش میکنن. در این مدت هم مشکل حادی پیش نمیاد. اونجاحتی اگر هزینه ی تعمیر براشون نصرفه راحت ماشین رو عوض میکنن.
ماشین های داخلی که متاسفانه جایی برای دفاع باقی نزاشتن.

فرانسوی ها هم ماشینهای خوب و کم استهلاکی میسازند به خصوص شرکت رنو. مشکل اینجاست که خودروهای فرانسوی توی ایران عملا چینی هستند و قطعات آنها یا ساخت ایران یا چین هست.

این برچسب کنترل QC خودش یه دروغ بزرگ است.وقتی حتی زحمت رگلاژ کردن درب ها را به خود نمی دهند.احترام به نام شرکت شان و مشتری هم که برایشان معنی ندارد وگرنه ماشین بدون رادیو پخش تحویل مردم نمی دادند.