معرفی تیم‌های شرکت کننده در مسابقات نسکار (قسمت اول)

مسابقات نسکار یکی از پرطرفدارترین مسابقات اتوموبیل‌رانی در سراسر جهان است که در آمریکا برگزار می‌شود. تیم‌های شرکت کننده در این مسابقات به بهترین و پیشرفته‌ترین خودروها دسترسی دارند تا اطمینان حاصل کنند که روی پیست بهترین عملکرد را از خودشان به نمایش می‌گذارند. همچنین این تیم‌ها از اسپانسرهای بزرگی بهره می‌برند تا پول و سرمایه کافی برای به روزرسانی خودروها را در اختیار داشته باشند. در این مجموعه مقالات به معرفی تیم‌های شرکت کننده در مسابقات نسکار خواهیم پرداخت و اطلاعات بیشتری از این تیم‌ها در اختیار خوانندگان قرار خواهیم داد.

تیم Bill Davis

این تیم در پایان فصل 2008 از شرکت در مسابقات دست کشید. خودروهای این تیم عبارت بودند از: تویوتا کمری شماره 22 با رانندگی دیو بلانی (Dave Blaney)، تویوتا Tundra شماره 5 با رانندگی مایک اسکینر (Mike Skinner)، تویوتا کمری شماره 36 با رانندگی جرمی مایفیلد (Jeremy Mayfield)، تویوتا شماره 22 با رانندگی بیل لستر (Bill Lester) و تویوتا شماره 23 با رانندگی جانی بنسون (Johnny Benson). مقر این تیم در شهر های پویت ایالت کارولینای شمالی قرار داشت. بیل دیویس، قهرمان موتورسواری سابق، تیم Bill Davis را پایه‌گذاری کرد. وقتی این تیم در ایالت کارولینا مستقر شد، کمپانی فورد از بیل دیویس خواست تا جف گوردون (Jeff Gordon) را به خدمت بگیرد. این راننده موفق شد در سال 1991 در سری مسابقات Busch Rookie برنده شود و سال بعد از آن نیز 11 پیروزی به دست آورد، سپس یک تیم دیگر جف گوردون را به خدمت گرفت ولی این امر مانع از آن نشد که تیم Bill Davis در سال 1993 به سری مسابقات تمام وقت Cup راه پیدا کند. در این هنگام بود که این تیم رندی لاجوی (Randy LaJoie) را به خدمت گرفت تا رانندگی خودروی این تیم را بر عهده بگیرد. این راننده مدت زیادی با تیم همکاری نکرد و ظرف یک سال از تیم اخراج و تیم مجبور شد برای این که موقعیت خودش را حفظ کند، وارد بورتون (Ward Burton) را به خدمت گرفت و در مسابقات راکینگهام  همه را شگفت زده کرد.

پیروزی بعدی در سال 2000 به دست آمد و بورتون موفق شد در مسابقات بهار دارلینگتون برنده شود. در سال 2002 نیز در مسابقات Daytona 500 پیروزی دیگری به دست آمد. با این حال، اوضاع خوب پیش نرفت و پس از یک فصل مأیوس کننده در سال 2003، وارد بورتون به تیم Haas CNC ملحق گردید و باعث شد تیم راننده دیگری به اسم اسکات ویمر (Scott Wimmer) را به خدمت بگیرد. اسکات ویمر در اولین مسابقه‌اش در جایگاه سوم ایستاد. یک سال پس از آن اعلام شد که ویمر کنار گذاشته خواهد شد و تیم برای فصل بعد از دیو بلانی (Dave Blaney) دعوت خواهد کرد تا به عنوان راننده ایفای نقش کند و با با خودروی شماره 22 وارد رقابت‌ها شود. با این حال، بلانی با تیم قرارداد امضا نکرد و در عوض به تیم Jasper Motorsports پیوست. به همین خاطر، تیم مجبور شد هات استریکلین (Hut Stricklin) را به خدمت بگیرد، همزمان با آن کمپانی Hills Brothers نیز اسپانسری تیم را بر عهده گرفت. با این حال، هات استریکلین توانایی زیادی از خودش نشان نداد و در کوراتر پایانی فصل، از تیم اخراج شد. از سال 2005 تا 2006 مایکل والتریپ (Michael Waltrip) رانندگی را بر عهده گرفت. در سال 2007 نیز جرمی مایفیلد راننده تیم بود.

تیم Chip Ganassi

تیم Chip Ganassi توسط شرکت Dale Earnhardt Inc تأسیس شد. این شرکت از تیم‌های زیادی حمایت مالی می‌کند و توسط چیپ گاناسی و فلیکس ثابات (Felix Sabates) اداره می‌شود که هر دو از تجار سرشناس هستند. چیپ در سال‌های جوانی راننده موفقی بود و در سال 1990 تصمیم گرفت یک تیم اتومبیل‌رانی برای شرکت در مسابقات IndyCar تأسیس کند. او به عنوان مالک یک تیم، از موفقیت لذت می‌برد. تیم او در چهار سال نخست فعالیتش، چهار عنوان قهرمانی و 46 پیروزی به دست آورد. این دوره سرآغاز یک دوره موفق بود. چیپ گاناسی در سال 2000 تصمیم گرفت با فلیکس ثابات وارد شراکت بشود.

فلیکس ثابات سابق بر آن هرگز راننده حرفه‌ای نبود و در سال 1987 به عنوان مالک تیم وارد دنیای اتومبیل‌رانی شده بود، بنابراین به راحتی می‌شد تشخیص داد که او یک میلیونر خودساخته کوبایی است. او اسم تیم خودش را SABCO گذاشته بود و چیپ گاناسی تصمیم گرفت 80 درصد از سهام تیم را خریداری کند تا راهی برای ورودش به دنیای اتومبیل‌رانی باشد. مقر تیم Chip Ganassi در شهر کنکورد واقع در کارولینای شمالی است و در مسابقات IndyCar و Rolex Sports Car نیز به رقابت می‌پردازد. این تیم برای شرکت در مسابقات از خودروهای دوج استفاده می‌کند که برایش مزایای زیادی نیز داشته است.

 تا قبل از سال 2008، پنج راننده با این تیم همکاری کردند که عبارت بودند از: دیوید استامی (David Stemme) که رانندگی را از 15 سالگی شروع کرده بود و رید سورنسون (Reed Sorenson) که رانندگی را از شش سالگی شروع کرده بود. اسکات دیکسون (Scott Dixon) ایرلندی نیز رانندگی خودروهای تیم در مسابقات Indycar را بر عهده داشت. او از ابتدای کار همه را شگفت‌زده کرد و در اولین حضورش در مسابقات Indycar برنده شد. دن ولدون (Dan Wheldon) و اسکات پروت (Scott Pruett) نیز رانندگانی بودند که تماشاچیان و هواداران را به هیجان آوردند. اسکات پروت معمولاً در مسابقات Rolex به کار گرفته می‌شد و نشان داد که می‌توان از عهده هر گونه مسابقه‌ای بر بیاید. البته در سال‌های بعد، هر پنج راننده این تیم توانایی و ارزش‌های خودشان را نشان دادند.